Pudel Bruno w nowym domku

To było jasne jak słońce: jedynym słusznym wyborem jest pudel miniaturowy. Te nieskomplikowane, inteligentne zwierzęta uważa się za idealne dla początkujących właścicieli psów, takich jak Lisa i Sven. Od czwartego tygodnia życia para regularnie odwiedzała pieska u hodowcy. „Hodowca podzielił się z nami tyloma wskazówkami, że aż bolały nas głowy”, relacjonuje Lisa. „Kiedy kupowaliśmy pierwszą wyprawkę, odkryliśmy Fressnapf Club dla szczeniąt i zapisaliśmy się. Przewodnik dla właścicieli szczeniąt oraz wszystkie wskazówki i filmy w Internecie pomogły nam dobrze się przygotować”. Buty, kable i drogie dywany zostały uprzątnięte, trujące rośliny pokojowe trafiły na najwyższą półkę. Smycz i szelki, bezpieczne dla szczeniąt zabawki i leżanki już czekają na psiaka. „Martwiliśmy się, jak Bruno poradzi sobie z rozstaniem z rodziną, ale on był spokojniejszy niż my”, wspomina Sven. Przez kilka pierwszych nocy psie legowisko było umieszczone się w sypialni. Przykrycie od hodowcy zapewniało bezpieczeństwo i znajome zapachy. Dzięki temu Bruno czuł się jak u siebie. „Nocą psiak musiał wychodzić co cztery godziny na zewnątrz. Dobrze, że wzięliśmy urlop, żebyśmy mogli się do siebie przyzwyczaić”, mówi Sven. „W Internecie znaleźliśmy wiele sprzecznych wskazówek dotyczących nauki czystości u zwierzaka. Instrukcje krok po kroku i filmiki dostępne w ramach klubu dla szczeniąt były bardzo pomocne”.  

To, że Bruno interesuje się innymi przedstawicielami tego samego gatunku, stało jasne już na pierwszych spacerach. Od dwunastego tygodnia życia uczęszczał na zajęcia w psim przedszkolu. „Obserwowanie go podczas biegania i zabawy z innymi pieskami jest rozczulające. Trzeba jednak dać mu czas na odsapnięcie. W przeciwnym razie bawiłby się do upadłego. Bruno potrzebuje wyznaczenia granic. Ciągle muszę przypominać Svenowi o wskazówce, jaką otrzymaliśmy od firmy Maxi Zoo – aby rozpocząć wychowywanie szczeniaka od pierwszego dnia”, mówi Lisa z przymrużeniem oka. Ale tak naprawdę Bruno opanował już pierwsze podstawowe komendy, reaguje na przywoływanie i chodzi na luźnej smyczy.  

„Czytaliśmy w poradniku, że małe rasy często są podatne na problemy z zębami”, mówi nam Sven. Dlatego codziennie ćwiczą, używając nakładki na palec i pasty do zębów dla psów. Bawiąc się, próbują przyzwyczaić pieska do pielęgnacji sierści i pazurów. „Ćwiczyliśmy, aby pozwolił nam dotykać swoich uszu i łap – zwłaszcza przed pierwszą wizytą u weterynarza˜”, mówi Lisa. „Patrzenie na to, jak Bruno się rozwija i odkrywa świat, jest takie ekscytujące. Już nie możemy się doczekać, co odkryje w następnej kolejności!”